پوشش براى انسان نوعى کرامت الهى
پوشش براى انسان، اعم از زن و مرد، نوعى کرامت الهى است. تنها آدمیان لباس مىپوشند، امّا هیچ حیوانى لباس نمىپوشد؛ بنابراین پوشش نشانهاى براى شخصیت و احترام انسان محسوب مىشود؛2 افزون بر این، در نماز علاوه بر خشوع قلبى، خشوع ظاهرى و احترام در مقابل ذات حق تعالى هم لازم است و آنچه خداوند براى بانوان در خضوع و احترام بندگى مىخواهد، مسئله رعایت حجاب هنگام نماز است. قرآن کریم مىفرماید: (وَ نَحنُ أَقرَبُ إِلَیهِ مِن حَبلِ الورِید) و ما از شاهرگ [او](انسان) به او نزدیکتریم.
و به زنان با ایمان بگو: دیدگان خود را [از هر نامحرمى] فرو بندند و پاکدامنى ورزند و زیورهاى خود را آشکار نگرادنند مگر آن چه که [طبعاً] از آن پیداست و باید روسرى خود را برگردن خویش [فرو]اندازنداز اینکه خداوند، رعایت حجاب را هنگام نماز واجب کرده، مىفهمیم که حجاب، بهترین و تنها لباسِ حضور نزد پروردگار است. حجاب براى زنان مؤمن، مقدمه قرب و نزدیکى به حق تعالى است و بهترین تمرین براى حفظ و رعایت آن براى بانوان در برابر نامحرم به شمار مىرود، زیرا خانمىکه پنج نوبت در شبانه روز در آنجا که نامحرمى نیست این گونه خود را بپوشاند، بىگمان خود را در برابر نامحرم بهتر مىپوشاند؛ البته مسئله لزوم رعایت حجاب براى بانوان در نماز، ممکن است حکمتهاى دیگرى هم داشته باشد که براى ما معلوم نیست، چون فلسفه و حکمت همه احکام براى ما بیان نشده و آنچه بیان شده نیز به طور کامل به دست ما نرسیده است.
وبلاگ کلبه